بالاخره ٢٠ شهريور بعد از حدود يك ماه و بيست روز دورى از خانه و از همه سختر بعد از گذشت پنج روز اضطراب واقعا وحشتناك اومديم خونه .....

فقط خدا مى دونه كه اين پنج شب در دلم چه گذشت ....

ولى خدا رو صد هزار مرتبه شكر كه ختم بخير شد .... البته نه كامل ان شالله بطور كامل ختم بخير بشه

اتفاق بعدى در مورد مدرسه مهربانه ... منى كه مى ترسيدم براى شروع مهر الان فقط مى خوام همه چيز خوب پيش بره و دخترم ٣١ شهريور به جشن شكوفه هاى مدرسه اش بره....

پريشب حالم خيلى بد بود .... دلشوره هاى عجيب و غريب ، سردرگُمى و.... ديشب ، آرامش خاصى داشتم ... ريلكس و آروم .... با خودم فكر كردم كاش هميشه اينقدر آروم بودم .... همه فكر و خيالات ديشب نظم گرفته بودن .... تقريبا خود به خود ... موندگار شده بودم فعلا ، مادر همسر هم رفت فعلا ! معلم مهربان هم كاملا ازش راضى بود .... ديشب با خودم فكر مى كردم مگه من چه انتظارعجيب و غريبى از زندگيم دارم ؟ كمى صميميت ، مهربانى و استقلال .... اين چيزا خيلى سخته ؟ مى خوام با آرامش با دوستى ، با صميميت ، با مهربانى همه با هم زندگى كنيم .... صبح چشمام رو باز كردم .... كاراى مهربان رو كردم . رفت مدرسه .. دراز

بالاخره نوبت منم شد ... به آرزوى ديرينه ام رسيدم !!

از الان همه مى تونن من رو " خانم دكتر " خطاب كنن !!!!

البته ان شاالله ....

.

.

خدايا شكرت ممنو به خيلى از آرزوهام رسوندى

شب ولادت حضرت ارباب ...

عيديمان ان شالله فرج حضرت وليعصر (عج)

چقققققدر آرزو داشتم اين جمله رو بشنوم .... " بچه ها رو ببوس "

روز ولادت قمر بنى هاشم .... حضرت ام البنين رو قسم ميدم به ارباب و مولايش اباعبدلله (ع) كه حوائج همه دردمندان رو برآورده كند ان شالله ....

*** اين روز عزيز امسال مصادف شده با تولدم ....

تولدم و روز آخر .....

الهى شكرت

آقا چشمتان نورانى ....

ديده گشوده شبه پيمبر ....

ارباب ....

روز ميلادش تهنيت ....

قلبم درد مى گيره .... قلبم شديد درد مى گيره .... خيلى ....

از درد زياد خوابم نمى بره .... چشم روى هم نمى گذارم ....

كاش اين نفسها مى ايستاد ....

كاش .....

كاش.....

هر چه هستم ، باشم ....

هر كه هستم ، باشم ....

.

.

فقط من .....

امروز آخرين روزه مرداده و دقيقا يك ماه وقت دارم تا شروع مدارس ... فقط يك ماه ....

نزديك يك ماه است كه پيش مامان و بابا هستم .... روزهاى خوبى رو پشت سر گذاشتم حيف كه عمر روزهاى خوش كمه و نزديك دو هفته ديگه دوباره بايد بار و بنديلم رو جمع كنم و برگردم به اون زندان مخوف .... حتى فكرش هم حالم رو بد ميكنه !!!!!

" مادر " بودن ، سخت ترين شغل دنياست .

.

.

"شرمنده ام " كه " مادرى " ، قوى نيستم .

************

چند روزى ميشود كه مُرده اى متحركم ....

من مُرده ام .... يك مُرده